Ne zaman uzak dursam gülümsemene, yokluğa düşer ruhum, uzaklığının uçurumlarına...
Daha kaç yalvarış düşsün dudaklarımdan, gelmene dair kaç arzu sağnağı dökülsün ruhumdan...
Ben sevinçleri erteledim, sen gelmeyince her şey yarım, gel de tamamlansın umutlu bekleyişlerim…
Ört üstümü sevdanla
Gecenin ıssızlığına terk etme beni, dilime düşürme hasret şarkılarını
Bekleyişlerimi cemresiz bırakma, karanlığa fısıltısını savur, rüzgarlarıma bereket düşsün, dinginleşsin özlemlerimdeki volkanlar…
Odamın duvarlarına sinen bu huzursuzluk ve bu yılgın bakış,
Ah biliyorsun sen;
Yastığımın kokuna hasretinden, dudaklarımın kuraklığı bundan,
Bundan tanrıya isyanım, gel de günahlara salma sevdamı…
Ört üstümü umutlarınla, cennet düşlerine uzak düşürme inancımı.
Kendimi arayışların avuntusundan kaç kere çektim kendimi
Kaç kere tövbe ettim aramaya
Kaç kere soruları bitirdim usumda
Senken bütün buluşlarım ve sendeyken bütün cevaplarım
Şimdi `yeniden` demenin zamanı değil, sende bulmuşken bütün anlamlarını zamanın, öyleyse gel de kalmasın ne geçmiş ne de gelecek zamanlar..
Aramak öyle ağır ki
Uzaklaşma benden
Ört üstümü varlığınla
Kaybolmuşluğun ateşine düşürme beni
Sen sevdalımken ve üstelik kollarımdaki sevişmelerin çiçeğiyken
Yetmezken ne sana verdiklerim
Ne de senden aldıklarım
Yaşamın anlamına senden tohumlar serperken, uzaklaşma düşüncelerimden,
anlamsızlığın cehennemine düşürme beni....
Ağlarsam kim silecek gözyaşlarımı, sende gidersen
Kim tutacak ellerimi, kim sevecek, kimi sevebilirim senden sonra
Varlığına alıştım ama
___YOKLUĞUN___
Nasıl kaldırır gidişini bu beden
Nasıl doğacak sensiz yeni günüm
Nasıl çarpacak yüreğim
Ben bilmiyorum sensiz nasıl yaşanır...
...GİTME...
